noimage

İçeriği Paylaş:

Kalbin Elektro Fizyolojisi

Kalbin  Elektro FizyolojisiKalp kas hücresi içinde mikroelektrod yerleştirilip hücrenin içi ile dışı ararsındaki elektriksel potansiyel farkı ölçülürse, içte negatif olmak üzere, 80 ile 90 mV’luk bir fark bulunur. İstirhrahat halindeki hücre de bu potansiyel membranın denge potansiyelidir ve potasyum iyonuna ait denge potansiyeline eşittir.Buna göre, hücredeki denge potansiyeli geniş ölçüde K iyonuna ait potansiyeldir. Membranda mevcut pompa (aktif transport) sistemi ile Na+geniş ölçüde hücre dışında tutulmaktadır. Eğer membranın sodyuma karşı geçirgenliği artarsa, sodyum hücre içine girerek içindeki negatif potansiyeli pozitif yöne çevirir ve hücre polarize durumdan depolarize duruma geçer. Sinir ve kas hücrelerinde ve bazı reseptor hücrelerde sodyum geçirgenliğinin artması, depolarizasyona neden olur. Aktivite gösteren bir iş yapan hücrede bu potansiyel değişikliğine aksiyon potansiyeli denir.Kalp aktivitesi sırasında görülen elektriksel değişiklikleri meydana getiren hücrelerin sayısı bir hayli kabarık olduğundan, yaratılan elektriksel değişiklikleri vücut yüzeyinde tesbit edilebilir. Bu potansiyel değişiklikleri elektrokardiyogram olarak yazılabilir ve kalp aktivitesinin durumu hakkında değerli bilgiler elde edilir.Kalpteki elektriksel değişikliklerin kaydedilmesi işine elektrokardiyografi (EKG) ve kaydedilmiş çizgilerede elektrokardiyogram denir. Elektrokardiyografin elektrotları sol kol, sağ kol ve sol bacağa bağlanır. Derinin iletkenliğini sağlamak için metal elektrotların deri ile temas edeceği yerlere, elektrolit taşıyan bir jel sürülür. İki kol ve bacağa elektrotlar konarak, ortasında kalp bulunan bir üçgen medyana getirilmiş olur (Einthoven üçgeni). Üç elektrodan herhangi ikisi devreye bağlanarak derivasyonlar elde edilir. Standart bipolar derivasyonlar aşağıda belirtilmiştir:Derivasyon I     = Sağ kol,sol kolDerivasyon II    = Sağ kol, sol bacakDerivasyon III   = Sol kol, sol bacakİnsanda bu derivasyonlarla elde edilen elektrokardiyogramlar şemetik olarak gösterilebilir.Kalbin sinu- atriyal düğümünde başlayan uyarı dalgası kalp üzerine yayılır. Bu elektriksel değişiklik vücut yüzeyine de yayılır. Vücut yüzeyine yerleştirilen elektronlarla iki nokta arasındaki elektriksel alanın büyüklüğü ve hareket yönü kaydedilirse elektrokardagram (EKG) elde edilmiş olur. Buna göre, elektrokardiyogram kalpteki elektriksel değişikliği gösterir; kalbin kontraksiyonu ve pompalama gücü hakkında bilgi vermez. Elektriksel değişikliğin hareket yönü uyarılmış bölgeden uyarılmamış bölgeye doğrudur. Uyarılmış bölge uyarılmamış bölgeye göre negatiften pozitife doğrudur.Vücut yüzeyine konan elektrotların kaydedici alete bağlanışına göre bir bipolar (iki kutuplu) kaydetme; bir de unipolar (tek kutuplu) kaydetme (EKG yazdırma) ayrıt edilir. Enithoven metodu ile yazdırma bipolar bir yazdırmadır; zira iki elektrot arasındaki potansiyel fark yazdırılmaktadır.Depolarizasyon dalgası aktif elektroda doğru hareket ederse EKG’de pozitif bir dalga oluşturur; aksi yönde hareket derse negatif dalga oluşturulur. Diğer bir deyişle aktif elektrot referens (indifferent) elektroduna göre pozitif olursa yukarı doğru; aktif elektrod negatif olursa aşağı doğru bir dalga (deffeksiyon) oluşturur. Elektrokardiyogramdaki dalgalar PQRS ve T ile gösterilir. P dalgası atriyumların aktivitesini, QRS kompleksi depolarizasyonun ventrikuluslara yayılmasını ve T dalgası karıncıkların repoalrize olmalarını simgeler.

İçeriği Paylaş:
İlginizi Çekebilir
Yorum Yapılmamış

Henüz Hiç Yorum Yapılmadı..

Yorum Yaz

Kalbin Elektro Fizyolojisi

Anatomi

27/09/2016 | Yorum Yok | 99 | kucukakarsu